De veilige klas | inspireren en leren



Het verhaal van het potlood...

Een jongetje keek naar zijn oma die een brief aan het schrijven was. Op een gegeven moment vroeg hij: `Oma, schrijf je een verhaaltje over wat wij samen hebben meegemaakt? Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij?' Zijn oma stopte met haar brief, glimlachte, en zei: 'Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf... Lees verder

Wat maakt je zo boos?

Tijdens een intake voor een mediation die verband had met jeugdcriminaliteit werd een jongen die door een ander was geslagen gevraagd wat hij graag zou willen dat de mediation hem opleverde. Zijn reactie was: 
“Ik wil hem toeschreeuwen dat hij een klootzak is en hem verrot slaan!”
Zijn moeder, die ook aanwezig was, was geschokt door deze verklaring en probeerde hem meteen te kalmeren. De mediator daarentegen reageerde met empathie op wat de jongen zojuist had gezegd. Ze vermoedde dat de jongen erkend wilde worden in de woede en teleurstelling waar hij mee worstelde en zei:
“Het klinkt alsof je behoorlijk kwaad bent en ons wilt laten weten hoe dit voor jou was?”
Hij antwoordde:
“Jazeker, hij is een stomkop! Hij begrijpt er niets van en kan alleen maar ruzie zoeken!”
De mediator koos ervoor om ook nu weer met empathie naar hem te luisteren:
“Dus je bent pissig en je wilt graag je frustratie kwijt hierover?”

Dit ging een tijdje door totdat de jongen kalmeerde en hij besefte dat hij helemaal geen geweld wilde gebruiken omdat geweld hem niet zou brengen wat hij wilde. Zijn moeder bedankte de mediator daarna en vertelde van eerdere woede uitbarstingen waarin ze geprobeerd had haar zoon te kalmeren. Deze pogingen heeft hun allen maar verder uit elkaar gedreven. Ze begreep nu dat haar aanpak ertoe had bijgedragen dat hij haar amper nog vertrouwde. Het was uiteraard haar bedoeling om te proberen te voorkomen dat hij dingen zou doen waar hij later spijt van zou krijgen. Helaas had hij geen behoefte aan advies of om te kalmeren. (Bron: Een helpende hand, mediatie met Geweldloze Communicatie. Verschijnt in mei 2013) Voor meer info over omgaan met boosheid: zie 'Wat maakt je zo boos?' Voor meer informatie voor toepassingen in het onderwijs: lees verder over 'De veilige klas' 

De veilige klas ...

...  is van oorsprong een initiatief van twee leerkrachten uit de Verenigde Staten – Sura Hart en Victoria Kindle Hodson. Zij hebben het boek gemeenschappelijk geschreven en het heeft hun leven in menig opzicht verrijkt. Hun gezamenlijke ervaring van 45 jaar in het lesgeven hebben ze erin verweven om te laten zien hoe betrokkenheid en leren in de klas - ook in het huidige schoolsysteem - kunnen opbloeien

De basis vormt de filosofie van Geweldloze Communicatie en deze taal is aangepast zodat leerkrachten deze in hun dagelijkse communicatie met leerlingen en collega’s kunnen gebruiken. Onze grote wens is, leerkrachten te voorzien van praktische gereedschappen die hun ondersteunen bij het vitaliseren van het leren en het creëren van oprechte betrokkenheid in de klas.

Deze website is helemaal gewijd aan de filosofie van het boek en mijn intentie was en is om u te inspireren ermee aan de slag te willen gaan. U kunt dit doen door verder te bladeren en te lezen of contact met mijn collega’s en mij op te nemen.

Van harte
- Harald Borjans -

Woorden die werken op de werkplek

Ontwerp Studio Luidspreker (C) 2012Voor leerkrachten, docenten en ouders is er nu een praktische gids als inspiratie om effectief samen te werken om de kinderen voor te leven in wederzijds respect en gedeelde verantwoordelijkheid. Woorden die werken is uitgebracht in boekvorm, E-pub en is als als luisterboek verkrijgbaar. Wekelijks worden tips verstuurd ter ondersteuning van de lesstof. Elk jaar start drie keer de 4-daagse Woorden die werken training met intensieve begeleiding voor leerkrachten, docenten en ouders. Lees verder

 

Respect voor en door elkaar

Al van jongs af aan voel ik me betrokken bij anderen. Ik ben immers niet alleen op de wereld en wil van harte dat iedereen in harmonie en vanuit respect met elkaar om gaat. 
Steeds vaker zie en voel ik de impact van soms ogenschijnlijk kleine opmerkingen of gedragingen tussen jongeren (en later ook volwassenen). Iedereen zegt wel eens iets onaardigs of iets dat anders bedoeld is als wordt begrepen. 
Daarom wil ik jongeren op creatieve en speelse wijze laten zien en voelen wat de impact kan zijn en bewust maken van hun gedrag en het effect ervan. 
Dit heeft mij geïnspireerd om een durf jij... training te ontwikkelen. Tijdens de training worden jongeren door middel van creatieve werkvormen uitgenodigd en uitgedaagd om naar elkaar te kijken en elkaar beter te leren kennen. Ze delen hun gevoelens en behoeften met elkaar. 
Dit alles vanuit de vraag: durf jij…?


Met veel enthousiasme en succes breng ik samen met enkele collega trainers deze training op Basisscholen. Leerlingen, docenten én ook ouders zijn erg enthousiast. Nieuwsgierig? kijk dan op http://www.durfjij.nu
Stephanie Könings